کتێبخانەکەی باوکم

کتێبخانەکەی باوکم سێ ڕەفە بوو و جیهانێک. لە ژووری میوانەکەدا، لە تەنیشت پەنجەرەکەوە، ڕەفە دارییەکان لە ژێر باری کتێبە کۆنەکاندا کەمێک چەمابوونەوە — وەک ئەوەی خۆشیان لە خوێندنەوەدا نوقم بووبن.

بۆنی ئەو کتێبانە هێشتا لە بیرمە: تێکەڵەیەک لە کاغەزی کۆن و تۆزی تاریکی و چای. باوکم هەموو ئێوارەیەک، دوای کار، دەیانخوێندەوە؛ بێدەنگ، بە پەنجەیەک کە هێواش هێواش دێڕەکانی دەبڕی، وەک ئەوەی لە ڕێگایەکی باریکدا بڕوات.

دیوانە دەستنووسەکە

لە نێو هەموو کتێبەکاندا یەکێکیان جیاواز بوو: دیوانێکی دەستنووس، بە خەتی نەستەعلیقی ناسک، کە باپیرم لە گەنجیدا نووسیبوویەوە. باوکم دەیگوت ئەم کتێبە «قسە ناکات، چرپە دەکات». هەر لاپەڕەیەکی وەک باخچەیەکی بچووک بوو: شیعرەکان لە ناوەڕاست، و لە پەراوێزەکاندا تێبینی و ڕوونکردنەوە بە مەرەکەبی سەوزی تۆخ.

کتێب بە خوێندنەوە تەواو نابێت؛ بە دەستاودەستکردن تەواو دەبێت.

ئەو ڕستەیە هی باوکم بوو. ئێستا کە دیوانەکە لای منە، تێدەگەم مەبەستی چی بوو: هەر نەوەیەک دێڕێک لە پەراوێزدا زیاد دەکات، و کتێبەکە هێدی هێدی دەبێتە شەجەرەیەکی خێزانی — نەک بە ناوەکان، بە دەستخەتەکان.

میرات

لەم ڕۆژانەدا کە کتێبخانەکانمان لە هەورن و کتێبەکان لە شاشەکاندا دەخوێنرێنەوە، زۆرجار بیر لەو سێ ڕەفەیە دەکەمەوە. لەوانەیە میراتی ڕاستەقینە کتێبەکان نەبن — ئەو وێنەیە بێت: پیاوێک لە تەنیشت پەنجەرەیەکەوە، لە کۆتایی ڕۆژێکی ماندووکەردا، سەری بۆ لاپەڕەیەک نەواند بێت. ئەو وێنەیە فێری کردم کە خوێندنەوە جۆرێکە لە حەسانەوە، و زمانی ئێمە شایانی ئەو حەسانەوەیەیە.